Je maakt de Arabische cursus af in een grote app als Duolingo. Maandenlang je reeks bijhouden, de kleine uil, het hele pakket. Dan land je in Ramallah, stap je in een taxi, draait de chauffeur zich om en vraagt je iets simpels, en je bevriest.
Deze pagina is de directe vergelijking. Wil je de uil eerst op zijn eigen merites beoordeeld zien, met de lengte van de cursus, de secties en het niveau waarop hij je achterlaat, lees dan de review van Duolingo Arabisch en kom terug als je het alternatief afweegt.
Het overkomt mensen die hard hebben gestudeerd. Het Arabisch op je telefoon en het Arabisch in die taxi zijn gewoon niet hetzelfde Arabisch.
Met de reeksen en de vriendelijke interface is niks mis. Die werken. Het probleem begint eerder, bij de vraag die niemand hardop stelt: welk Arabisch leer je eigenlijk?
Zelfde betekenis, twee talen
De grote apps leren Modern Standaard-Arabisch, al-fuS7aa. Het is het Arabisch van kranten, het avondjournaal, schoolexamens en officiële toespraken. Elke Arabier leert het op school. Niemand koopt er tomaten in.
Palestijns-Arabisch is het gesproken dialect, het dialect dat de taxichauffeur echt gebruikt. Andere woorden voor de dingen die je de hele dag het vaakst zegt:
| betekenis | Palestijns | MSA |
|---|---|---|
| koffie | ||
| ik wil | ||
| nu | ||
| hoe? | ||
| wat? |
Met een afgeronde fuS7aa-cursus kun je een krantenkop lezen. Ga in Bethlehem in een café zitten en je mist de helft van wat er aan tafel gezegd wordt. Waar de twee precies uit elkaar gaan, staat in onze gids over Palestijns en MSA. In het kort: je hebt de schrijftaal geleerd, en op straat draait alles om de spreektaal.
Het alfabet dat nog even kan wachten
De meeste grote apps zetten je op dag één aan het Arabische schrift. Letters die van vorm veranderen afhankelijk van waar ze staan, klinkers die je niet ziet, een heel leessysteem voordat je één woord hebt gezegd.
Tfaddalu schrijft alles in gewone Latijnse letters. De twee keelklanken waar het Nederlands geen letter voor heeft, krijgen elk een cijfer: 3 voor die diepe klank in , 7 voor de hijgende in . Je typt het op een gewoon toetsenbord, en het is hetzelfde systeem dat Palestijnen al gebruiken als ze appen. De sleutel tot de transliteratie zet het handjevol regels op een rij.
Het schrift is de moeite waard om ooit te leren. Maar leren lezen en leren praten zijn twee verschillende klussen, en maar één ervan helpt je door die taxirit.
Er is geen woord voor "is"
Hier een stukje van hoe echte spraak werkt dat een vertaaloefening je zelden laat zien. Het Palestijns laat het werkwoord "zijn" in de tegenwoordige tijd helemaal weg.
- haada beet: dit is een huis (letterlijk "dit huis")
- ana ta3baan: ik ben moe (letterlijk "ik moe")
Je zet twee woorden naast elkaar en klaar. Geen verbindingswoordje ertussen. Zodra dat klikt, staat de helft van je alledaagse zinnen al. We lopen het door in de gids over het ontbrekende "is".
Een werkwoord voor "hebben" is er ook niet
Hetzelfde soort kortere weg. Het Palestijns heeft geen werkwoord voor "hebben." Je neemt 3ind en hangt er de uitgangen voor mijn, jouw, zijn aan:
- : ik heb tijd
- 3indo sayyaara: hij heeft een auto
Deze twee trucs, geen "is" en geen "hebben," vormen de ruggengraat van losse spreektaal. Het is ook precies het soort ding dat je niet oppikt door plaatjes aan woorden te koppelen, want er valt niets te koppelen. De zin is gewoon korter geworden. Alle uitgangen vind je in de gids over 3ind.
De q die niemand echt zegt
Het stedelijke Palestijns doet iets met de letter q waar geen lesboekopname je op voorbereidt: het laat hem vallen. De diepe keel-q van het formele Arabisch wordt een glottisslag, het kleine haperinkje in "be-amen."
Jeruzalem, geschreven al-quds, komt er bij iemand van daar dus zo uit:
- →
En je koffie zwart bestellen, zoals half Ramallah hem drinkt, klinkt als , met die q voorin het woord verdwenen. Loop je binnen en zeg je qahwa, dan word je begrepen, maar je klinkt alsof je het van een papiertje hebt opgelezen. Meer over het gesprek in het café in koffie bestellen.
Wat dit in ruil van je vraagt
Een app die met dialect en audio begint, ruilt het ene soort comfort in voor het andere. Je levert vooraf het opgeruimde gevoel in dat je "het echte alfabet" leert. Je accepteert dat de spelling een hulpmiddel is en dat de opname de waarheid is, en daarom is elk Arabisch woord op deze site een knop. Tik erop. Doe de klank na, en laat de letters op de pagina voor wat ze zijn.
In ruil daarvoor bouw je vanaf de eerste les de kortere wegen van de spreektaal op: het ontbrekende "is," het ontbrekende "hebben," de weggevallen q, de woorden die mensen echt zeggen. Heb je die en de klanken onder de knie, dan antwoord je de volgende keer dat een chauffeur in Ramallah vraagt waar je heen moet.